Als Zomergast leek Herman Koch een spel te spelen met hoe ver je kon gaan in verzonnen verhalen. Dat pakte niet altijd goed uit
Herman Koch speelde als Zomergast een strategisch spel met fictie, maar kreeg geen steun en verloor kijkers.
Tijdens zijn optreden als Zomergast lijkt Herman Koch een spel te spelen met de grenzen van verzonnen verhalen. Deze aanpak blijkt niet altijd succesvol te zijn, doordat zijn strategie vanaf het begin duidelijk is, maar hij mist de ondersteuning van zijn medespelers. Vanwege het trage verloop van het programma blijven alleen de meest toegewijde fans geïnteresseerd kijken. Koch's poging om met zijn aanpak te experimenteren zorgt ervoor dat het programma niet altijd even vlot verloopt. Er wordt gesuggereerd dat zijn keuze voor deze aanpak bewust is, hoewel het resultaat niet altijd overtuigend overkomt. Het trage tempo van de show heeft invloed op de kijkervaring, waardoor het een uitdaging wordt om de aandacht vast te houden. Dit leidt tot gemengde resultaten, met name onder de kijkers die geduld en toewijding tonen tijdens het programma. Het programma biedt een kijkervaring die vooral geschikt is voor een selecte groep trouwe kijkers.